Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Eylül, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

I Am Survivor

Bu aralar yaşamıyor hayatta kalıyorum.
Okulda yeniyim ders çalışmalı hazırlanmalı. Sabah trafik akşam trafik ilk aydan çıldırma noktasına geldim. Araba kullanmak istemiyorum .
Bana iyi gelecek arkadaş sohbetlerine ne yazık ki zaman ayıramıyorum çünkü çocukları zaten bıraktığım için onlarla olabilecek zamanlarımı onlarsız geçiremem.
Kemal iyice duygusal ve arıza çıkarma döneminde. Okula bırakırken ağla alırken ağla markete götür ağla götürme ağla. Tatilden döndüğümüzden beri burun akıntısı öksürük. İştah sıfır, yüzü sarardı, göz altları morardı. Öksürüklerin alerjik olduğu ortaya çıktı. Hepten moralim bozuk.
Eylül de trafikten muzdarip. Zamansız ağlama huysuzluk onda da mevcut. Bir de geceler 5-6 kalkış oh daha ne olsun.
Haftaya annemler tatile gidiyor 2 hafta yoklar. O zaman esas survivor başlayacak sanırım. Kemalin okul çıkışlarına yetişmeliyim mesela erken okuldan çıkmalı, sabah Kemali teyzeye paslamayı düşünüyorum , Kemal dedem dedem diye tutturacak gibi gibi sorunlar beni bekliyo…

Bugünlerde...

Kemal bugünlerde uslu çocuk düğmesi diye birşey buldu. Fazlı şımardıktan sonra ben yine de onun istediği birşeyi yapıyorsam anne birazdan uslu çocuğun gelecek, ya da uslu çocuk düğmesine bastım anne gibi şeyler söylüyor.
O şımardığında ben sinirlenirsem ise işler asla iyiye gitmiyor, gidere gider durumu.
Evet sakin kalmalıyım ama bu konuda çok az başarıya ulaşıyorum.
Kendime Bağırmayan Anne diye bir kitap aldım, bakalım ne diyor.
Toplum içinde çocuğa bağırmak doğru mu yanlış mı bilemiyorum. Onu rencide etmemek lazım bu yüzden yanlış. Ama sakin tepki gösterebilen birisi değilim ki bence çoğu kişi değil. Evde çocuğu deli gibi azarlayıp dışarıda sakin ses tonuyla yapma çocuğum diyenleri de çok görüyorum. Bu sahtecilik geliyor bana. Çocukluğumda ebeveynlerimin toplum içinde farklı davrandıklarını hissediyordum ve bu bende onlara karşı kötü bir his yaratıyordu. Çocuklarımla samimi olmaktan yanayım. Her zaman nasılsam öyleyim. Kemalin dışarıdaki kontrolsüz davranışları beni etrafa rezil et…

Okullar Açıldı

Mehmet 1 aylık(umarım) gemiye gitti yine. Gelmeden şirkete söz vermiş vs. Büyük kuşum da ananesinde kaldı küçük kuşum uyudu. Şuan bende korkunç bir hüzün havası var. Oğlum benden uzaklaşıyor sanki (3,5 yaşında mı) Mehmet fiilen uzaklaşmakta zati:) Kemal okula başladı. Geçtiğimiz hafta yarım gün oryantasyon haftası gibi bir şeyler sorun yoktu tabi. Yarın tam gün, uyku odası , bir de kakasını yine tutmaya başladı zati. Babası da gitti. Yarından umudum yok ,aranmayı bekliyorum. Aramazlarsa da Kemal'in içinde olup bitenleri düşünmek bile istemiyorum. Anneme 12 al Kemal i diyesim var diyemiyorum. Eylül le hiç ayrılasım yok mecburum. Sabahları dedesi kapıyı açınca basıyor feryadı. Geçtiğimiz hafta ona da alıştırma haftasıydı çünkü okulum yarım gündü. Bu hafta o da mecbur babaannesiyle uyumak zorunda. İşte bu durumlar bende stresle karışık hüzün yapıyor.


14 Eylül de Mehmet ve Eylül'e süpriz doğum günü hazırladım. Mehmet anlasa da anlamazlıktan geldi. Benim süprizlerim bu kadar oluyor…