Bu Aralar - 16.02.25

Zaman içini doldurdukça genişleyen bir balon gibi, genişledikçe ağırlaşıyor, sönüp hafifledikçe hızlanıyor. Son bir hafta yaşananları düşününce bir ay gibi geliyor. Böyle böyle yaşamı büyütmek mümkün müdür ?

Kültürümüzü layığıyla tanıttık

Geçtiğimiz hafta İtalyan bir öğrenciye host aile olduk. Pazar akşamı aldık öğrencimizi, ctesi sabahı yolcu ettik. İlk tecrübe çok olumluydu hepimiz için,16 yaşındaki Tomosso'yu çok sevdik. Yaşı itibariyle bizimle pek takılmaz, odasına çekilir ya da sürekli telefonunda olur sanmıştım , hiç öyle olmadı. Oyunlar oynadık,sohbet ettik,dolu dolu geçti zamanımız. Cuma akşamı ekstra uzun oldu, iki host aile birleştik, bowling bilardo derken 11'de eve ancak geldik.

Ctesi akşamı arkadaşlarımı davet etmiştim. Gece geç saate kadar sürdü sohbet muhabbet, keyifli bir akşam geçirdik.Sabah 7'de başlayan gün gece 3 te bitti ancak.

Beyaz tavşanı izle

Pazar sabahı öğretmen doğa akademisinin yürüyüşüne katıldım. Kürekli şelalesine yürüdük, taşlar yosunlanmış,yaban sıklemenleri sümbülleri çıkmış. Hava şurup , kuş sesleri cıvıl cıvıl,yanımızda akan nehir gürül gürül terapi gibi bir yürüyüştü. Akşam aile ziyareti.

Doğaya karşı beni koruyan sevgili eşim

Şans benimle

Bu sabah çocukları yolcu edip uyumuşum, normalde asla güneş sonrası dalamam, 10 buçukta gözümü açabildim. 

Bu yoğunlukta spor ,yazı sekteye uğradı, kitap okuyabildim. Hamnet (bayıldım) , Balina Düşüşü (sevdim ama Neil Gaiman ı tercih ederim) Bozkırkurdu (sevdim) ,Vahşetin Çağrısı (güzel ama bir martin eden değil) bitti.

Her şey aynı anda gitmiyor, akışa bırakabilmeyi öğreniyorum, rutinlerin bozulmasından çok rahatsız iç sesimi, bu kez susturdum.

Sevgiler...