Maddi konularda biraz "şey" bir arkadaşım var. Ney? anlatıyorum,o zaman dedikodu zamanı...
Şöyle anlatayım , mesela bir yere gidiyorsunuz alışverişe size bir şey ısmarlar. Sen al ben sana veririm der, asla vermez. Ama aynı durum tersine yaşandığında sizden alacağını kuruşuna kadar tahsil eder.
Geçtiğimiz hafta sonu birlikte avm'ye gittik. Benim alış veriş yapacağım mağazada yine bişi tutuşturdu elime, "ben yan tarafa geçiyorum sen öde ben sana veririm" dedi. Tamam. Yan tarafta geçince benim ufaklık bir toka beğenmiş, ödemek için beni bekliyorlar yine :) Neyse dün beni arıyor ve diyor ki benim ona aldığım şeyi kaybetmiş,senin arabanda mı unuttum (tabi ki benim aracımla gitmiştik:) Yahu karma mı bu? Tavrına kızmıştım ama kaybetmesini de istemezdim, ben ödedim diye gözüm mü kalmıştı?
Bana verdiği maddi bir zarar yok dediğim gibi hep küçük şeyler , daha çok onun böyle biri olmasına sinirleniyorum sanırım. Böyle küçük hesaplarla esas kendine zararı ve bana ne bir taraftan da. Benim derdim sevdiğim kişileri olduğu gibi kabul konusunda ki beceriksizliğim. Ona değer veriyorum ve bu konu dışındaki her konuda gayet iyi anlaştığım biri ama böyle küçük olaylara niye takılıyorum mesela? Nasıl resetlenir kafadaki bu aksaklık?
Not : Benim kabede hacılarım Vicky bu ara , fotodaki şarkı ve diğer tüm Vicky Sometani şarkıları döndür döndür bu ara bende,yeni keşfettim ne ayıp:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder