Derin İzler 4 - Yalnızlık

Yalnızlık, kaçınılmaz ve korkutucu, ölümün bir boy aşağısında. Yalnızlığın derin izlerine buyrunuz...

Fiziksel olarak yalnız olmanın gerçekliği acıdır , insanı acılaştırabilir. Bazen kibri kırar boynu büker , hüznü ayrılmaz eşlikçi eder. Bazen özgürleştirir , uçurumun dibine inmişseniz korkacak bir şey kalmamış demektir.

Birlikteliklerdeki yalnızlık , katılaştırır. Saldırıya açık tek bir yer kalmayana kadar ,yama üstüne yama , kabuğuna sığınan yumuşakça. Derin izler için güzel bir kamuflaj hazırlamak ta az emek değildir. Kabuk güzel cilalanmış, gösterişli olsa da içindeki şekilsiz yumuşakça aynıdır. 

Yalnızlar tetiktedir. Sürekli savaş halindedir ,her bir savaş stratejisi farklıdır. Birbirine benzer iki yalnızlık olmadığı için diğer yalnızlarla dayanışma çabası da boşunadır. İnsanı güzelleştiren hüznüyle, biriciklik biraz da çekicidir .

Yalnızlık korkusu ile sarıldıklarımız , içine sığmaya çalıştığımız kuytular var bir de. Saran ellerin izleri, tutanmaya çalıştıklarımızda bıraktığımız izler var.

Formda kişisel bilgilerimi işaretliyorum. Yaş aralığım ortanın bir kademe üstü ,  buna bir durup bakıyorum. Diğer soruları ,kademenin altından daha hızlıca yanıtlayabiliyorum artık. İlgi alanlarım mesela , önceliklerim ya da. Kısalan zamanı daha verimli kullanalım diye hayatın formülü böyle kurulmuş, tam da olması gerektiği gibi. Okyanusta bir damlanın da koca evren üstüne ahkam kesmesi bu, olmasak olmaz mıydı? Hem evet ,hem hayır...

İyi pazarlar...