Ramazanı uğurluyoruz bugün. Sakin mi monoton mu demeliyim bu ay için? Monoton daha ağır basıyor zira sakinliği , maneviyatı içime işlemedi bu yıl. Bir şeylere niyetlendim yapamadım , sonra zaten hiç halim yok moduna geçiş yaptım. Aslında arınma ve huzur ramazanda yaşamaktan çok hoşlandığım duygulardı, bu yıl hissedemediysem sebebi benim. Çünkü ne demişti davranışçılar? Önce hareket sonra niyet, önce eylem sonra huzur. Ben eylemde bulunmadım, orada tıkandı işler.
Birbirinin aynı günler çok hızlı geçiyor, günün torbasına bir şeyler koymazsam ,uçup gidiyor hafifçe. Ben böyle zamanları pek sevmiyorum. Yorulmadan dinlenemiyorum, boşluk dinlenmek değil ama bazen de olmuyor işte. Sıkıldım , sıkıntımın içinde durdum,onu hissettim, "hayat hep böyle olsa ne olurdu" nun hayalini kurdum, belki biraz daha sıktım kendimi. Islak çamaşırı sıkar gibi tüm sıkıntılar aktı bir süre sonra kuru bir boşluk kapladı içimi. İşte kendimi tam burada resetlenmiş hissettim. Olmayanı kabul , kendini yanlışlama reset değil de nedir?
Yeni bir dönem başlıyor,günlerin ,hallerin ,onların ve bizlerin farkında olmalı. Çünkü, senin sıradan dediğine Nuri Bilge Ceylan film çekebilir:)
Sıkıntının içinde durup sonra resetlenme hissetmesi gayette şık, bu en güzel hali sanırım. Sıkıldığın da şu masa oyunlarına sarsana? Çocuklarla eğlenceli olabilir.
YanıtlaSil