Güzel bir gün ölmek için diyen Teoman'ın tam tersi ama biraz da ondan ilhamla bir yazı bu.
Güzel bir gün nedir ? Nasıl başlar ? Çok kişisel olsa da minik rütieller ve bunların rutinleridir kabaca. Benim ki kesinlikle erken başlar. Hele hareket ve yazı olursa mükemmel. Ama en azından biri olsa da kabul. Böyle başladı ise günün içindeki minik tatsızlıklarda daha toleranslı , büyük sorunlarda daha aklı selimim sanki. Aslında olan , olmak istediğimiz halimize yaklaşmak gibi. Dış fırtınaların iç suyumu bulandırmadığı , en ideal halim.
Bazı günler ise bunun tam tersi başlar gün , akşamdan kalmalık mesela ya da kötü bir dünün tortusu , ya da sağlık sıkıntılarıyla uğraştığımız zamanlar ; sebep her ne olursa olsun yaşamak istemediğimiz günlerden biri daha başlamaktaysa neler yapılabilir?
Flu tv arınma gecesinde Teoman'ın konuk olduğu bölümü izlerken şu sözleri söyledi ; "Bazen kötü uyanırım ve bu depresifliği birine/bir şeye bağlamaya çok müsait olurum. O zaman kendime diyorum ki önce bir duş al , üstüne güzel bir şeyler geçir ve öyle bak bir de" .
Wilhelm Schmid 'in Salınmak , Hayattan Sevinç Duyma Sanatı kitabında da benzer bir tavsiyeden bahseder. Bu kitabı, eşinin ölümcül bir hastalığa yakalandığı dönemde yazar. Bu yüzden ayrıca dokunaklı. Schmid "Bazen her şey çok kötüdür. Böyle anlarda hayata tutunmayı sağlayan minik rutinleriniz olsun. Güzel bir duş ve iyi hissedeceğim kıyafetlerle kendimize göstereceğimiz öz şefkat güzel bir başlangıç olabilir." der.
Güne öz bakım ile başlamak(duş en iyisi) , harekete geçmek (yürüyüş kadar basit , esnemeler kadar minik, kaydıraktan kaymak kadar alışılmadık olabilir) .Anahtarı tak, araç çalışsın sonrası daha kolay. Kimi zaman birilerinin neşesine tutunmak ta iyi fikirdir. Güzel bir telefon konuşması , kahve sohbeti ya da sevdiğimiz bloglara yorum yazmak(bakın bu yazdığımız kişiye de neşe verir:) mesela. Tevazu sahibi olmak , yardım kabul edebilmek te güzel.
İyi pazarlar , Sevgiler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder