Havai fişekler patlarken mutfak topluyordum. Buyur burdan yak
Senenin sonuna bir kaç saat kala hastanedeydim, benim gibi bir sürü kişiyle birlikte. Dönüş yolunda bir çok çevirme vardı, hava buz, polisler mesaide.
Gece Eylül'ün ateş kontrolleriyle oldukça kötü uyudum, tabi ki çocuklarıma bakamadığım konulu rüyalar eşliğinde. Sabah ilk ben uyandım her zaman ki gibi, her yer bembeyaz. Arabalar pofuduk birer marshmelow, ağaçlar buzlar ülkesine dönmüş. sitede yeni yıl ışıkları. Sessiz, huzurlu, bir de hala lapa yağıyor; mükemmel manzara. Bu güzel dünya sadece bana ait hissi. Mutluyum.
Hadi o zaman valizleri yapayım, yollar izin verirse yolculuk beni bekler, canım Ege'ye doğru...
Hoşgeldin 2026...
Gökyüzünü boyarım her sabah.
Hepiniz uykudayken.
Uyanır bakarsınız ki mavi.
İşim gücüm budur benim,
Deniz yırtılır kimi zaman,
Bilmezsiniz kim diker;
Ben dikerim.
Dalga geçerim kimi zaman da,
O da benim vazifem;
Bir baş düşünürüm başımda,
Bir mide düşünürüm midemde,
Bir ayak düşünürüm ayağımda,
Ne halt edeceğimi bilemem
Orhan Veli
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder