Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Ailevi Travmalar - 2

Daha önce bu başlığın altını dolduramadım, tekrar dönmek istedim. Çünkü olayın içinden geçerken ki manzara ile uzaklaşınca görülen aynı değil. Biraz daha aklı selim yazmak için zamanı gelmeli.

Öncelikle birkaç ay önce yaşadığım olaylar ekseninde çözümleme yapmak istiyorum. Olayın özü benim yardıma ihtiyaç duymam, fakat ailemden yeterli desteği alamadığım(sandığım)  için yaşadığım durum. Olaylara bu açıdan baktığımda bir çok kıyaslama da beraberinde geliyor. Zaten hep böyleler, kardeşlerime değil bana böyleler vs... drama üstüne drama, aslında biraz uzaklaşıp kafayı toplayınca fark ediyorum ki hayatım drama değil aile filmi olur ancak.

Şimdi daha sağlıklı analiz ettiğimde vardığım sonuçlar,
1.Ben ailemden oldukça fazla yardım alıyorum,alamadığım zamanlar söylenmek nankörlük oluyor
2.Onlar hep böyleydi, onların dibinde yaşamayı seçerek ilişkimizi sıkı fıkı yapan benim. Oysa bunun bana uygun olmadığına daha 18 yaşında karar vermiş ve uzaklaşmıştım.(üni. ve sonraki yıllar)
3.Evet kardeşle…
En son yayınlar

Bu Aralar - 20.12.18

Hayat ne kadar hızlanırsa ben o kadar az yazıyorum.
25 Kasımda Mehmet geldi. Gemide kaza geçirip ayağını kırdı,alçıya alındı. 4 gün sonra çıkarılacak umarım.
Biraz sarstı bu önemsiz olay bizi.daha doğrusu Mehmet mutsuz ben de onu ayağa kaldıramadım. Bu konuda iyi değilim evet
Olay daha yakından bakarsak ,o gelmeden 1 gün önce triple başladığı için doğrultamadık bi türlü, gergin geçirdik bu 1 ayı.



Çocuklar yine de mutlu o zaman bende fazla depresif olmuyorum huyum kurusun

Her erkek gel geç gönül, Ö... yü çok görünce eskisi gibi gözleri parlamıyor, beraber olmaya can atmıyor

Kemal'i büyütmüyorum da beraber bir yolculuk sürüyoruz gibi hissediyorum. Ama Eylül'de durum böyle değil. Bu ilk çocuk farkı mı kişilik farkı mı karar veremiyorum.

Kemal düz değil katmanlı , içindeki herşeyi dışarı vurmuyor. Eylül ise daha benim gibi, karmaşık değil.

Anne bu teyze eskimiş ama ölmemiş gibi (Kemal parkta yanımıza oturan yaşlı teyze için)12.10.18
Anne ısır ayağımı,tamam yeter yeter yemek deil o ay…

Gökçeada - 15.07 - 15.08.2018

Bu yaz 1 ayımızı Gökçeada'da geçirdik. Mutlu, huzurlu, gelen gidenlerle bol hareketli bir 1 ay geçti adada. Şuan düşününce olduğundan da güzel geliyor bu gerçek. Gelelim ayrıntılara...


Yolculuk 2 küçük çocukla oldukça meşakkatli, km olarak kısa süre olarak uzun. Çünkü Gökçeada feribotları Avrupa yakasından kalkıyor. Çanakkale'den Eceabat'a, oradan da adaya geçiyorsunuz. Feribot 2 saatte bir bu yüzden online bilet almalısınız yoksa sıra beklemek gerekiyor. Sıra beklenmeyecekse şehitlikleri gezmek için iyi bir fırsat, iskele şehitliklerin dibi. Biz çocuklarla o işe hiç girmedik. Feribot yolculuğu 1 buçuk saat sürüyor.




Güzeller güzeli bir taş evde kaldık. Gerçek olamayacak kadar güzeldi evim ve manzarası. Teşekkürler airbnb. Evimin Kale Köy'de kalenin hemen dibindeydi. Yıldız koya çok yakın olsa da deniz dönüşü kaleye gün batımı izlemeye gelenler yüzünden eve ulaşabilmek sıkıntıydı. Ama ev öyle güzeldi ki her hangi bir şeyden yakınmak büyük nankörlük olur.
Kaleköy adanın …

Bu Aralar Ailevi Travmalar - 7.11.2018

Bu aralar bununla uğraşıyorum yine, Mehmet gidince, sıkı aile ilişkilerine daldığım için olsa gerek. Türlü kaygılar, sıkıntılar ama karşımda bunu anlayabilecek birisi bulunmuyor . Konuşsam faydasız , sussam gönlüm razı değil demiş ya usta işte öyle...
 Artık daha bir kayıtsızım bu duruma derken vücudum kayıtsız kalamadı. Midem çok ağrıyor.
Yine yalnız ve yardımsız bir 15 gün var önümde Allah yardımcım olsun.(ki oluyor)
Kemal dün çilekli kefir içince alerjileri azdı. Sabah belki otuz kere hapşurdu gözler kısıldı.

Okulda öğretmenine söyle annecim durumunu dedim. O da sende öğrencilerine midenin ağrıdığını söyle dedi. Düşünceli oğlum benim ,biz hep birbirimizi anlayalım ve sevelim olur mu?
Eylül de nasıl düşkün bu ara bana. Annecim diye diye öpüyor sarı papatyam.
Babamızı çok özledik...

Bağlanamama Sorunu

Kendimde bu günlerde fark ettiğim bir durum var ki ben bağlanamıyorum. Gerek bir eşya gerek bir arkadaş olsun ayrılmakta hiç bir sakınca görmüyorum. Bu zamana kadar bağımsızlık olarak yorumlayıp bir sakınca görmediğim bu durum bu günlerde aklımı kurcalıyor. Yazlık kışlık yaptığım bu günlerde derin öz değerlendirmelere daldım. Raf , baza , dolap temizliğine giriştim ve poşet poşet eşya ayıklayarak güzel düzenlemeler yaptım(bir süreliğine tabi ki) Vazgeçemediğim hiç bir eşya yok , iş görüyorsa kullanıyor görmüyorsa atıp yenisini alıyorum. Çevremdeki diğer insanlarda durum biraz daha farklı (istifcileri es geçiyorum) Herkesin çok sevdiği asla atmam dediği bir şeyleri var. Bende ... nothing... Çok sevdiğim arkadaşlarım , akrabalarım ve ailemden oluşan bir çevrede yaşıyorum. Ama konu bir şehir ya da ülke değiştirmek olduğunda bu bana asla uzak ya da korkutucu gelmiyor. Tek kaygım oradaki hayatımın getirdikleri oluyor. İnsanlardan uzaklaşmak bende kaygı yaratmıyor. Ya da uzaklaştığım arkadaşla…

Şu Anda

Bakıma muhtac 2 çocuk ve yaş otuzbeşken okunacak kitaplar,izlenecek diziler,gidilecek yerler listem sürekli uzarken şimdide olmak ta güzel.Belki de emeklilikte(nedense goremiyecekmis gibi hissedip acayip korkuyorum) hiç canım sıkılmayacak.
Şimdi ki hallerinin her anının farkına varmak istiyorum,ileri de belki en çok onları iyi beslemek ,evi hep toplu tutmak,aynı zamanda ...... vs...vs. yapmak icin onlarsız oldugum zamanlara hayıflanacağım.
Kemal çok sinameki şu sıra,babasını özledi ama söylemez çok böyle gösteriyor. Biliyorum ya hep sabır göstersem hep sarıl sarmalasam ya olmuyor işte hepimiz yaralıyız çünkü...
Hep her istediğinde çizgi film/telefon izni vermiyorum ya aklından düşünüyormuş o zaman telefon izliyor gibi oluyormuş:)
(Yanımıza gelen yaşlı teyzeye) Anne çok garip bir teyze, sanki eskimiş ama ölmemiş dedi:)
Benim ceza olarak gece kardeşinle yatıcam tehditleri haddi aştı,birbirlerini şikayet başladı. Ben de bu gece hep beraber benim yatakta yatarız deyince nasıl bir sevinç a…

Onay İhtiyacı

Gece saat 12,mutfakta 2çesit yemegimi salatami yapip,buzluga biberleri trmizleyip attım.Diger hafta ici hazirliklarimi tamamlayip saçıma cila yaptim.Ve simdi balkonda keyip yaparken huzurluyum.Bunlari yapmadan keyip yapamazdim.Niye?
Herseyi tam yapmazsam niye huzursuzum?
Sadece gorevlerimi yaptigimda kendimi degerli hissediyorum. Halbuki daha bugün anneme kendini baskalariyla kiyaslama diye nutuk atiyordum.Oysa ben de bir baskasi aferin demeden taktir edemiyorum.Taktir gormezsem mutlu olamıyorum.İçimdeki mahalle teyzesini susturamiyorum. Onun gecer not vermesi icin cok calismam gerekiyor. Cocuklarimla en kralından ilgili,evinde yemegi ev yoğurdu her daim hazır,ayni zamanda bakımlı fit olmazsam gözlerini devirip olmadı diyor,beceremedin bu isi.
Niye böyle?Çare terapi mi,çocukluguma mı inmeli emin değilim.
Not:Tek basima uzun bir seyahat (mesafe olarak) yapmak istiyorum.Bu da burda dursun yapılacaklar listesinde.