Doğanın kuru ve kasvetli , halinden yeşil ve neşeli haline geçme hızına bakıp umutlanıyorum. Ülkemizin ve dünyanın hali de kuru ve kasvetli ama tamiri mümkün, inanıyorum.
Dün Eylül'ün doğum günü kutlamasını yaptık. Benim kutlamaları çok seven papatyam, her yıl kalabalık bir grup ile evde kutlamak istediği ve de aylar önceden bu kutlamanın hayaliyle yaşadığı için, haftanın önemli olayıydı. Bu tarz organizasyonlarda iyi değilimdir. Hazırlık sürecinde strese girsem de gönlünü yapmaya çalışıyorum.
11 çocuk 7 anne ile benim için zor bir organizasyonu sağ salim tamamlamanın huzuru içindeyim. Sevdiğim anneler grubuyla keyifli bir akşam geçirdik. Çocukların arkadaş seçimleri, benim de kafaca uyuştuğum kişiler oluyor. En azından benim tecrübelerim böyle oldu bu güne kadar. Umarım sonrası da böyle devam eder.
Haftanın diğer önemli olayı Manifest konseriydi. İzdahama kurban gitmeden tamamladık şükür. Yaptığım sporların mükafatını ,konser boyunca kızımı kucağımda taşıyabilerek alacağımı bilemezdim:)
Aynı şarkıları iki kez söyledikleri enteresan bir deneyimdi,ama onun yaşındayken biz de spice girlcüydük anlıyorum onu:)
Temmuzda Kemalle Gorillaz var bir de, kalabalık içinde benden utanç duyan ve tanışmıyormuşuz gibi davranan bir oğlanla konsere gidiyorum. Solo ebeveynlik çetrefilleri...
21 günlük beslenme maratonunun ilk haftası bitti, aferin bana. Nefret etse de yapabilme kabiliyetimi işe koştum, dayan yüreğim.
Buenos Dias ,duolingo'da ispanyoca çalışıyorum, bana sitem edenlere duo'da eklendi ,kendinle challenge'n ne zaman bitecek be kadın.
Haziranda yapılması gerekenlerin bir kısmı bitti , geriye kalanlar seyirlik işler. Seyirlik demişken mubiye ne güzel şeyler geldi öyle.
Sevgiler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder