Bol yağışlı, kuş cıvıltılı ve tomurcuk kokulu mis gibi Nisan ayına nihayet kavuştuk. En sevdiğim aya kavuşmanın çoşkusu içimde,doğanın her yıl tanık olduğum döngüsünü hayranlıkla izliyorum. Bu döngü geçiçiliğin tevekkülünü ve yaşamın dolu dizgin gücünü aynı anda söylüyor.
Ömür denen sürede bu döngünün izleyicileriyiz. Çarklar tüm gücüyle dönmeye devam edecek, bizden önce olduğu gibi bizden sonra da. Belki bir gün biz de onunla birlikte tekrar yeşerip ,tekrar öleceğiz. Küçük ağaca selam olsun, oradaki yerliler buna gidişat diyordu, güzel çeviri bence...
Doğanın başlangıcı benim başlangıcım hepsi bir arada,beni güzel hislerle dolduruyor. 15 Nisan yeni başlangıçlar için iyi bir günmüş(bknz. ben astrolog değilim) ,yeni yıl kararlarımdan birine başlamaya niyet ettim Rabbim kabul eyle 🙏
Eve dönüş yolunda, otobanın hep aynı yerinde ,yirmi - yirmi beş leylek daireler halinde uçuyor. O an trafik biraz yavaşlıyor, bende kısacık da olsa bu güzel manzaranın keyfini çıkartıyorum. Gezmeyi severim malum, bu rastlaşmayı, bu yılın bol seyahatlı geçeceğine yorup seviniyorum.
Zihnim hızlı , odaklanmakta sorunum yok ama planlarıma gün yetmiyor, dilediğim yavaşlamaya eremiyorum bir türlü. Varsın olsun, gücümün yetmesine şükran duymalı, belki de yoğunluk enerjimin yakıtıdır.
Zihnimde seyahat planları var. Biri haftaya diğeri yaz tatilinde. Haftaya olanı planladım, valiz hazırlığı kaldı bir tek. Saçma ama valiz beni çok yoruyor. Zihnimde günlerce valiz hazırlıyor boşaltıyorum. Niye? Sanırım verimlilik kısmına fazla takıyorum, genlerimde alamanlık olmamasına rağmen😀
Bu kez dersime çalıştım,spontene davranmayacağım genel alışkanlıklarımın aksine. Hangisini daha iyi göreceğiz.
Sevgiler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder