![]() |
| Canım İstanbul |
Boş zamana sahip olma ayrıcalığı can sıkıntısı denen illete çare bulmak zorunda bırakıyor bizi. Teknolojinin hızlı adımlarla ilerlediği bugünlerde boş zamanlar artıyor,elimizdekilerle oyalansak ta avunamıyoruz.
"Yaşam Bilgeliği Üzerine Aforizmalar" kitabından şöyle der ; boş zamana sahip ayrıcalıklı sınıf, onu anlamlı yaşayabilecek içsel birikime sahip değilse can sıkıntısı haline gelir. Tamam saygıdeğer filozof biz cahilliğimizden sıkılıyoruz, ama bir çıkış yolu söyle bari!
Dışsal uyaranlar ortadan kalktığında kendi sınırlarımıza çekiliriz. Orada haz kaynağı bulamıyorsak,içsel boşluk bizi tekrar dış uyaran arayışına sürükler ve bu kısır döngü böylece devam eder.
Üç grup hazdan bahseder filozof ; bedensel ihtiyaçları gidermekten alınan hazlar , doğa ve hareket ile (spor,dans hatta güreş , dövüş) alınan hazlar, ilgi alanı ve duyarlılık (edebiyat, sanat ,felsefe vb.) ile alınan hazlar.
Tahmin edersiniz ki filozof için, duyarlılıkları yoluyla haz duyan üçüncü grup en alası. Fakat bu istemekle edinilebilir mi? Tabi ki hayır, çünkü gerçek hazlar gerçek gereksinmelere dayanır diyor filozof. Popüler olduğu için yapılan sanatsal aktiviteler, entellektüel uğraşlar gerçek ihtiyaçlardan doğmamışsa sürdürülebilir değildir, can sıkıntısına çare olmaz. O zaman çare yine "kendini bil" noktasına geliyor.
İster içsel,ister dışsal odaklı olsun , kişi kendine gerekeni bildikçe , kendini bildikçe hayat güzel. Burada Mevlanayı anmadan geçmeyelim ; "Can, beden kafesinde sıkışmış bir kuş gibidir. Kafesi ne kadar süslersen süsle, kuşun canı hep uçmak, özgür olmak ister."
Sevgiler...

Dikkat dağıtacak şeyler bir yere kadar işe yarıyor, sonra yine kendinle baş başa kalıyorsun. O yüzden insanın kendine iyi gelecek şeyleri keşfetmesi gerçekten önemli.
YanıtlaSilİyi gelecek kısmı kilit nokta değil mi?
SilEvet, bence de tam orası. Çünkü herkese iyi gelen şey aynı değil. İnsan biraz da deneye yanıla kendini tanıya tanıya buluyor onu.
Sil