27 Ekim 2026 Salı

Derin İzler 2 - Doğa

 

Alarm çalmadan uyandım , Gaspodinov'un röportajını okumaya başladım. Henüz bitiremeden kalk borusunu çalma vakti gelmişti. Kemal kendi borusuyla kalkar , bağımsızlık savaşındaki bir ergen o. Eylül  sese uyanmaz, yorganı kaldırmak lazım. Yorganı çekince tırtıl gibi kıvrılmış bulurum onu. Bugün yarım gün ama okula yolladım yine de onları. Ödedediğim paranın tam anlamıyla karşılığını almam lazım.

Su kaynadı, frech press'e 3 kaşık kahve. Kocaman kahve makinelerinden almadım, genizden gelir gibi çıkarttıkları sesi seviyorum aslında ama ben her daim filtreciyim, o yüzden inadına french-press. Blender hariç elektirikli aletim yok, bir de düdüklü. Basit makineleri seviyorum, özellikle mutfakta. Eski kafalı olmak hoşuma gidiyor, nedeni çocuklukta bana kalırsa , derin izlerin çoğu orada değil mi?

Balkon kapısını açtım, hava güzel , puslu ama yağmur yok henüz. Kuş sesleri... Henüz inşaatlar başlamamış. Bahçem yemyeşil artık, evin 7. senesi ne de olsa. Şimşir(mahremiyet),manolya(kale direği) palmiye(lüks) zeytin(bereket) çınar(büyüdüğünüzü görür müyüm) ,çam(heybetli) hepsi büyüdü, kimisi kızıllandı. Bugün spor günü, kapalısını çekmiyor canım, Sincaplarıma doğru yürüyeyim önce, belki o zaman kapalı yere girecek sabrım olur.

Kuşlar cıvıldıyor ve beni bu güzel havalar mahvediyor. Ne kadar dursam oralarda, yetmiyor doğa. Önümdeki kazulet apartman gün doğumunu kapattı ,çok üzülüyorum. M diyor ki , dön arkanı ona ,bak diğer taraf ne güzel. Haklısın ama gökyüzünü görmek için kafamı kaldırmak istemiyorum ben , önceden karşımdaydı o, şimdi tepemde. Çok mu şımarığım? Ben yeşilde büyüdüm , o şehrin göbeğinde. Benim için şehir boğucu ,ona göre konforlu. Ben manzaranın içinde olmayı seviyorum, o izlemeyi. Benim kabuslarım bile giremediğim deniz ,çıkamadığım kapı. 

Ağacı aşılamak için çentikler atarsın,derin izler bırakırsın gövdeye. O ize yerleştirdiğin şey, bir süre sonra gövdeye tutunur, yeşillenir, ağaç ta o eski ağaç olmaz artık. Tutunmak için; hem kimyan tutmalı,hep zaman geçmeli hem de derin izlerin olmalı. Tutunamayanlar 'a da selam olsun ,onun melankolisini ayrı severim ama ben onlardan değilim. Ben ona, o da bana aşılandı , iki ayrı tür , tek gövdede yaşayıp gidiyoruz.

Derin izlerin içinden, hep daha iyisi yeşillensin dilekleriyle kapatıyorum. Sevgiler...


 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder