Ana içeriğe atla

Multitasking


İki çocuklu hayatı multitasking olarak yaşıyorum. Çok yoğunum ve bu durumdan şikayçiyim gibi algılanmasın. Çok şükür yardım alabiliyorum, geçen yıl çalışmadım ve 2 çocukla yalnız kaldığım zamanlar çok nadir. Ama tabi ki kendime ayırdığım zaman kısaldı. Ben de kendimden vazgeçmemek adına zamanı daha verimli kullanmaya çabalıyorum. Biraz da "biz seni çocuk olunca görücez" diyenlere inat gaza gelmiş olabilirim.  
Felsefem şu ki gereksizleri çıkar gereklilere zaman yarat.
Ütü , yemek ve süpürge gibi işleri yaparken youtube kanallarımı izliyorum. Kendi başlarına oynayabildikleri zamanlarda(havuz başı,çocuk parkı) kitap okuyorum. Öğlen uykularında alışveriş ve dikiş ile  ilgileniyorum. Tuvalette ise takip ettiğim bloglara göz gezdiriyorum mesela.


Multitasking işini iyi tarafları kadar kötü yanları da var. Evet nefes alma alanlarımı daha çok koruyorum. Çocuklar oldu hayatım bitti gibi hissetmiyorum böylece. Ama bu bende bir takıntıya dönüştü sanırım. Yolculuk ederken ya da randevu beklerken okuyamazsam çok rahatsızım. İnsanlarla sohbete daha az vakit ayırıyorum , kafam daha meşgul, bazen hiçbir işe kendimi tam veremiyorum.

Hayat bir süredir böyle benim için yine de gidilecekler, izlenecekler ve okunacaklar listem(diğerlerine nispeten daha az) gitgide uzamakta. Bu da bir süreç biliyorum. Geçecek, onların bana daha az ihtiyacı benim daha çok boş vaktim olacak. Peki hayatım değişecek mi? Hayır! Çünkü listeleri uzatan onlar değil benim. Zira onlar yokken de dünyayı gezmiyor onun yerine araba mı değiştiriyordum. Listemdeki filmleri izlemek yerine ayakkabı bakıyordum. Ama okumak adım atmanın en iyi yolu bence. Hayatımdan bazı gereksizleri çıkardım, bu yolda ilerliyorum. 
Allah bildiklerimle amel etmeyi nasip etsin.

Yorumlar